Zniknęła na 11 lat, a potem pojawiła się w momencie, gdy jego aplikacja osiągnęła 3,7 miliona dolarów

„Wszystko w porządku” – powiedział, zanim jeszcze zdążyłem się odezwać.

„Skąd wiesz?”

„Spieszą się” – odpowiedział. „To znaczy, że zgadują”.

Opadłem na kanapę.

„A co jeśli sędzia i tak przyzna jej rację?”

Caleb zastanowił się przez chwilę.

Potem powiedział coś, czego nigdy nie zapomnę.

„Wtedy nadal będziemy mieli prawdę” – powiedział. „A prawda jest cierpliwa”.

Po raz pierwszy odkąd Elaine wróciła, coś w mojej piersi się rozluźniło.

Nadal nie wiedziałem, jak to się skończy.

Ale wiedziałem jedno.

Elaine wchodziła na salę sądową mając do opowiedzenia kilka historii.

Caleb wszedł z płytami.

A wszystko, co musiałam zrobić — najtrudniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiłam w życiu — to siedzieć cicho.

CZĘŚĆ 4 — Sąd, prawda i potem
W budynku sądu hrabstwa Scott zawsze unosił się lekki zapach starego papieru i pasty do podłóg.

Tego ranka czuć było pot i nerwy.

Kiedy weszliśmy, sala sądowa była już w połowie pełna.

Lokalne twarze.

Kilka osób z kościoła.

Jeden z chłopaków z VFW siedział z tyłu ze skrzyżowanymi ramionami, jakby pilnował tego miejsca.

W mieście takim jak Davenport wieści szybko się rozchodzą, zwłaszcza gdy w grę wchodzą pieniądze i rodzina.

Elaine siedziała przy przeciwległym stole, wyprostowana, z rękami złożonymi starannie na kolanach.

Jej prawnik pochylił się bliżej i szepnął jej coś, co sprawiło, że w odpowiednich momentach skinęła głową.

Wyglądała spokojnie.

Opanowany.

Jakby tam było jej miejsce.

Nie, nie zrobiłem tego.

Moje kolano podskakiwało pod stołem.

Miałem wilgotne dłonie.

Każdy odgłos skrzypienia drewnianych ławek brzmiał w moich uszach jak grzmot.

Cały czas myślałem o tym samym.

Nie jestem jego biologicznym ojcem.

Sędzia wszedł.

Staliśmy.

Usiedliśmy.

Młotek uderzył z głośnym trzaskiem, a odgłos odbił się od ścian i trafił w moją pierś.

Pierwszy poszedł prawnik Elaine.

Namalował staranny obraz.

Matka, która popełniła błędy.

Kobieta, która walczyła.

Rodzic, którego trzymano na dystans, podczas gdy życie jej syna — i jego majątek — rosły bez niej.

„Ona chce tylko tego, co najlepsze dla swojego dziecka” – powiedział płynnie, chodząc na tyle, by sprawiać wrażenie szczerego. „I uważa, że ​​powinna mieć wpływ na decyzje dotyczące jego przyszłości”.

Elaine otarła oczy w idealnym momencie.

Zacisnąłem szczękę.

Następnie zeznawała Elaine.