„Jeśli nie chcesz iść do domu opieki, spakuj torbę i wynoś się z mojego domu – natychmiast!” – krzyknął mój syn, patrząc mi w oczy. Zachowałam spokój, uśmiechnęłam się, złożyłam ubrania i zamknęłam walizkę. Godzinę później podjechała limuzyna. Kiedy otworzył drzwi i zobaczył, kto po mnie przyszedł… Jego uśmiech zniknął.

Mój syn. Tchórz. Pozwolił jej okraść swoją matkę, żeby zatrzymać kobietę, która go zdradzała.

„Mam jeszcze coś” – powiedział Henry. „Firma Davida zbankrutowała. Jest winien ponad 500 000 dolarów różnym wierzycielom. Okradał Petera, żeby spłacić Paula”.

„Skąd wiesz?”

Henry uśmiechnął się zimnym, rekinim uśmiechem. „Bo kupiłem jego dług. Jestem teraz jego największym wierzycielem. Mogę zająć jego firmę i dom jutro rano”.

Spojrzałem na Henry’ego. Ten człowiek wydał miliony tylko po to, żeby dać mi przewagę.

„Co chcesz zrobić, Catherine?”

Spojrzałem na zdjęcia Emily. Spojrzałem na finansową ruinę mojego syna.

„Chcę się spotkać” – powiedziałem. „Ze wszystkimi”.

Rozdział 6: Ultimatum
Spotkanie odbyło się w biurze Olivera.

Dawid wyglądał jak duch. Emily patrzyła na niego z buntowniczą miną, kurczowo trzymając się swojego prawnika.

„Zróbmy to szybko” – powiedział Oliver i włączył projektor.

Pierwszym zdjęciem był przelew bankowy skradzionego spadku. Drugim był dług Henry’ego. Trzecim… zdjęcie Emily całującej się z Ethanem Carterem.

Dawid się wzdrygnął. Emily jęknęła.

„Wiemy wszystko” – powiedziałem, wstając. „Wiemy o romansie. Wiemy o skradzionej biżuterii. Wiemy o zaniedbaniu dziecka”.

Rzuciłem raport na stół. Prywatny detektyw śledził dzieci – pomijał posiłki, opuszczał dni szkolne, kiedy Emily była w hotelu z Ethanem.

„Oto, jak jest” – powiedziałem.