To pytanie nas nurtuje i niepokoi. W ostatnich latach liczba diagnoz raka jelita grubego rośnie u osób poniżej 40. roku życia. Zjawisko to pozostaje tajemnicą… aż do teraz. Naukowcy właśnie zidentyfikowali nieoczekiwanego podejrzanego: bardzo powszechną bakterię, którą prawdopodobnie wszyscy spotykaliśmy w naszej codziennej diecie.
Rak jelita grubego – coraz wcześniejsza plaga
Rak jelita grubego, od dawna kojarzony z osobami starszymi, dotyka obecnie nową grupę: młodych dorosłych. Statystyki są nieubłagane. W Stanach Zjednoczonych przewiduje się, że do 2030 roku liczba zachorowań wśród osób w wieku 20–34 lat wzrośnie o 90%. We Francji hepatogastroenterolodzy również obserwują ten niepokojący trend.
Ten rodzaj raka, kiedyś uważany za powolny i późny, staje się problemem zdrowia publicznego wśród osób poniżej 40. roku życia. A czynnik wyzwalający może być ukryty w dzieciństwie .
E. coli: powszechna, ale potencjalnie rakotwórcza bakteria
Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego przeanalizowali DNA blisko 1000 guzów jelita grubego i odkryli ślady toksyny zwanej kolibaktyną , produkowanej przez niektóre szczepy dobrze znanej bakterii: E. coli .
Ta bakteria, którą można znaleźć w niedogotowanym mielonym mięsie wołowym , źle umytych surowych warzywach , a nawet w surowym mleku , może powodować proste problemy trawienne… ale u niektórych osób może być przyczyną raka.
Jak? Pozostawiając ślad genetyczny z dzieciństwa, swego rodzaju sygnaturę, która po latach sprzyja powstawaniu guzów. Mówimy tu o wczesnych mutacjach, które czasami pojawiają się przed 10. rokiem życia .
Gdzie się ukrywa? Zanieczyszczenie jest częstsze, niż nam się wydaje
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
Moi rodzice opróżnili moje oszczędności ślubne i oddali je mojej siostrze. Nazwała mnie niewdzięczną. Mama powiedziała „udziały rodzinne”. Uśmiechali się na przyjęciu z okazji jej ślubu, dopóki nie wstałam i nie powiedziałam… sprawdźcie wyciągi bankowe.
Znalazłem małą dziewczynkę ukrywającą się w śmietniku z diamentową bransoletką na nadgarstku — i uświadomiłem sobie, że to właśnie ona była tym dzieckiem, którego szukało całe miasto.
Jego prawnik zbladł przy stole, a uśmiech mojego męża zsunął się z twarzy niczym roztopiony lód. Bradley Whitmore, człowiek, którego wszyscy się bali, wpatrywał się w kartki, które właśnie dostał, i z trudem przełknął ślinę. Vincent pochylił się, żeby mruknąć coś zadowolonego, ale Whitmore warknął pod nosem: „Przestań gadać”. W tej jednej chwili wiedziałam, że historia się odwróciła. Siedem tygodni wcześniej Vincent wskazał na drzwi wejściowe i powiedział: „Czterdzieści osiem godzin, Mirando. Wynoś się”.
Mój wnuk pojawił się niespodziewanie, stanął w salonie mojego syna i zadał pytanie, którego nikt nie chciał wypowiedzieć: „Babciu, dlaczego śpisz w szopie na narzędzia za domem?”. Zanim zdążyłam się odezwać, Raymond roześmiał się – ostro, szorstko, wyćwiczony. „Bo jej się podoba. I bo to miejsce należy teraz do mojej żony. Jeśli moja matka zacznie narzekać, może zamieszkać na ulicy”. Xavier spojrzał na niego, a potem na mnie. „To prawda?” – wyszeptał. Otworzyłam usta, ale wstyd nie pozwolił mi wykrztusić słowa.
2 proste maseczki przeciwzmarszczkowe: naturalne rozwiązanie dla młodszego wyglądu skóry
